Geen vrolijke gezichten maandagavond in het Rooi. Het ongeloof, ook een tikkeltje boosheid straalde – misschien wel terecht – van Algemeen manager Staf Verbeeck en Teammanager Paul Currinckx af. De beslissing van het Sportcomité om de wedstrijd van 31 oktober tussen Soumagne en FT Antwerpen (die de Sinjoren met 2-3 wonnen,red. ) omwille van een scheidsrechterlijke dwaling te herspelen kon op weinig begrip rekenen.
“Het is godgeklaagd. We worden hier gestraft voor een fout die we niet gemaakt hebben. Kan je dat nu geloven?” De intonatie sprak boekdelen. “We voelen ons bekocht, dit is niet correct”, komen beiden terug op de bewuste fase. “Bij de 0-3 van Amar Zouggaghi werd volgens het Sportcomité een scheidsrechterlijke vergissing genomen . Een vergissing die in onze ogen niet afdoende aantoont dat daardoor het wedstrijdverloop beïnvloed werd. Er is geen enkele zekerheid dat zonder die vermeende dwaling het resultaat anders zou uitgevallen zijn. En dus is er ook geen reden om die wedstrijd te laten herspelen. Soumagne had nadien nog 24 effectieve speeltijd om het tij te keren. Iets wat hen niet gelukt is. Een mogelijke invloed kan toch nooit tot dit soort draconische maatregel leiden”, komt het onbegrip duidelijk aan de oppervlakte. “Hoe kan je nu de fout van een ander in onze schoenen schuiven.“
Wat het voor de beleidsmensen van FT Antwerpen nog moeilijker te verteren maakt is de manier waarop de klacht van Soumagne tot stand kwam. “De beslissing van de scheidsrechters werd pas na de wedstrijd na het veelvuldig bekijken van de beelden in twijfel getrokken. Die zogezegd foutieve beslissing was op het moment van de actie niet uit te maken. . Hoe kan je die beslissing dan een dwaling noemen?” In het veldvoetbal heb je dan een VAR en daar stelt het reglement dat voor dit soort beslissingen er geen wedstrijd herspeeld moet worden.”
Ook wat de argumentatie betreft, hebben Verbeeck en Currinckx , hun bemerkingen. “Men stelt enerzijds dat deze scheidsrechterlijke fout het spel grondig heeft beïnvloed om dan te erkennen dat nadien de score verder evolueerde. Een tegenspraak: ofwel is die fout bepalend voor het resultaat, ofwel is er nadien een normaal verloop. Beiden : dat kan nooit. “
Ondanks hun boosheid beseffen Verbeeck en Currinckx dat er niet anders opzit dan opnieuw richting Soumagne te trekken. Toch hebben ze daar de nodige bemerkingen bij. “ Wordt die wedstrijd nu gespeeld met de toen op het wedstrijdblad staande spelers? Dezelfde spelers? Wat met de dubbele gele kaarten van Jasper Buyl? Vervallen die? Wat met de extra kosten; opnieuw busreis, maaltijden, wedstrijdpremies,… En wanneer moet deze wedstrijd gespeeld worden. Voor 15/1 moet er een datum afgesproken worden om de wedstrijd voor 1/3 te spelen. Hoe gaat dat lukken? En vooral wie gaat al die kosten betalen. Moeten we die verhalen op de federatie of hoofdelijk op de scheidsrechters? Het kan toch niet dat wij, slachtoffer, opdraaien voor alle extra kosten en al het bijkomende ongemak. “
Verbeeck en Currinckx kijken ook verder vooruit.” Dit is een precedent met mogelijk verregaande gevolgen. Gaan we nu bij iedere kleine scheidsrechterlijke fout een klacht indienen. Misschien moeten we nu om ons in te dekken elke wedstrijd onder voorbehoud spelen? Dan worden wedstrijden niet meer op het veld gewonnen, maar voor de groene tafel. Is het dat wat we willen bereiken met dit soort uitspraken. Tja, zo maak je deze sport kapot. “
Tot slot richten beide beleidsmensen zich tot FAL Soumagne. “Alle begrip dat ze een statement wilden maken. Ze hebben dat nu gehad. Maar wat wanneer ze bij een volgende wedstrijd hetzelfde zouden meemaken? Zouden ze daar al over nagedacht hebben? Zouden ze het fijn vinden om een verdiende overwinning in twijfel getrokken te zien? Het zou van fair-play getuigen om zich gewoon neer te leggen bij een nederlaag. Misschien moeten we gewoon die wedstrijd onder voorbehoud gaan afwerken. Wie weet vinden we ook een stok om mee te slaan en dan klacht in te dienen. Dan zijn we vertrokken voor een straatje zonder einde. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn. Mits een degelijke uitspraak van de federatie en een duidelijker en correcter reglement had dit allemaal niet gehoeven. “
